لیندا نازار، شیمیدان دانشگاه واترلو، بهعنوان برنده مدال طلای گرهارد هرتسبرگ کانادا در علوم و مهندسی معرفی شد. این جایزه را شورای تحقیقات علوم طبیعی و مهندسی کانادا (NSERC) برای پژوهش او درباره باتریهای ایمنتر و پایدارتر اعطا میکند.
این جایزه ۱ میلیون دلار بودجه طی پنج سال را همراه دارد. نازار استاد برجسته دانشگاه در گروه شیمی دانشگاه واترلو است و بیش از سه دهه روی مواد باتری مطالعه کرده است.
NSERC در اطلاعیهای خبری گفت «کشفیات پیشرو در سطح جهان» نازار «علم ذخیرهسازی انرژی الکتروشیمیایی را دگرگون کرده و بنیان باتریهای ایمنتر و کارآمدتری را گذاشته است که به شتاب گرفتن گذار جهانی به حملونقل پاک و انرژی تجدیدپذیر کمک میکنند.»
نازار به CBC News گفت: «از دریافت این جایزه عمیقاً سپاسگزارم. و صادقانه بگویم، پیوستن به دانشمندان و مهندسان برجستهای که پیش از من این افتخار را گرفتهاند، مرا فروتن میکند.»
نازار پژوهشهایی درباره باتریهای لیتیوم-گوگرد و، در سالهای اخیر، باتریهای حالت جامد را رهبری کرده است. او گفت باتریهای حالت جامد «ایمنی بسیار بهتری» نسبت به باتریهای حالت مایع دارند؛ باتریهایی که در زندگی روزمره رایجترین نوع هستند.
باتریهای حالت مایع، که باتریهای لیتیومیونی هم نامیده میشوند، دستگاههایی مانند تلفن همراه، لپتاپ و ابزارهای برقی را تغذیه میکنند. نازار گفت این باتریها به اوج موفقیت خود نزدیک میشوند و او با تیمش روی نسل تازهای کار میکند که جای آنها را بگیرد.
باتریهای حالت جامد بهجای الکترولیت مایع از الکترولیت جامد استفاده میکنند. نازار گفت الکترولیتهای مایع اشتعالپذیرند و میتوانند شعلهور شوند، و نسخههای حالت جامد در دامنه دمایی گستردهتری کار میکنند. او گفت این باتریها میتوانند انرژی بیشتری ذخیره کنند، چون سلولها از طریق چیزی که او آن را انباشت دوقطبی نامید، کارآمدتر کنار هم چیده میشوند.
نازار گفت: «مثلاً میتوان از آنها در پهپادهایی استفاده کرد که در ارتفاع بالاتر و هوای بسیار سرد پرواز میکنند. میتوان آنها را در قطب شمال کارآمدتر به کار برد. و چون ایمنترند، میتوان در حوزه نظامی هم از آنها استفاده کرد.»
نازار گفت تیمش در شناخت اولیه مواد باتریهای لیتیوم-آهن فسفات سهم داشته است؛ موادی که به گفته او اکنون در صنعت خودرو بسیار به کار میروند. او در طول فعالیت حرفهایاش روی باتریهای منیزیم، سدیمیون و لیتیومیون نیز کار کرده است.
او اکنون روی باتریهای آبی کار میکند که از آب بهعنوان الکترولیت استفاده میکنند؛ پروژهای با وزارت انرژی ایالات متحده از طریق مرکزی مستقر در استنفورد. نازار گفت زمانی که دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه تورنتو بود، به باتریها علاقهمند شد.
نظرات (0)
برای ثبت نظر لطفاً وارد شوید.
هنوز هیچ نظری ثبت نشده است.