عاملهای خریدِ هوش مصنوعی از یک نوآوری جالب به مرحله پرداخت رسیدهاند و خردهفروشان و شرکتهای پرداخت بزرگ در حال آزمایش ابزارهایی هستند که میتوانند به جستوجوی کالاها بپردازند، قیمتها را پایش کنند و در برخی موارد خرید را بهجای مصرفکنندگان تکمیل کنند.
پیشنهادِ آنها سهولت است: به یک عاملِ هوش مصنوعی بگویید چه میخواهید، بودجه یا ترجیحات خود را تعیین کنید و اجازه دهید نرمافزار کارِ مرور را انجام دهد. اما خطری که کارشناسان فناوری به CBS News گفتهاند این است که ممکن است مصرفکنندگان پیش از پختگیِ تدابیر حفاظتی، اختیارِ بیشازحدی بر پول و دادههای شخصیشان به سامانههای خودکار بدهند.
«هنوز جریان اصلی نشده و در حال حاضر کاملاً پرریسک است، چون ریلهای حفاظتی کافی در سیستم نیست تا مردم با خریدهای خودکارِ عاملها احساس راحتی کنند»، Matt Kropp، کارشناس هوش مصنوعی در Boston Consulting Group، به CBS News گفت. «از نظر بالقوه میتواند حتی برود یک خودرو بخرد، اما من نمیگویم: “این هم کارت اعتباریِ من.”»
خریدِ عاملمحور چگونه در حال شکلگیری است
تجارت عاملمحور به استفاده از عاملهای هوش مصنوعی برای عملکردن از طرفِ خریدار اشاره دارد، نه صرفاً پاسخ دادن به پرسشها یا توصیهی کالاها. این ابزارها میتوانند برای تحقیق درباره خرید، مقایسه گزینهها، ردیابی قیمتها یا ثبت سفارش طراحی شوند.
American Express این هفته خدمات و حمایتهایی را برای دارندگان کارتی اعلام کرد که از عاملهای هوش مصنوعیِ مشخصی برای خرید استفاده میکنند. شرکت گفت این تدابیر شامل تأیید هویتِ عامل هنگام خرید و محافظت از مشتریانِ واجد شرایط در برابر هزینههایی است که به خطای عاملِ هوش مصنوعی مربوط میشود.
خردهفروشان نیز در حال ساخت دستیارهای خرید به سبکِ عامل هستند. Rufus متعلق به Amazon میتواند قیمتِ کالاها را روی پلتفرمِ شرکت ردیابی کند، وقتی یک قلم به قیمتِ انتخابی رسید به خریداران هشدار دهد و خرید را تکمیل کند. Walmart نیز Sparky را معرفی کرده است؛ یک عامل مکالمهایِ هوش مصنوعی که به گفته شرکت میتواند به مشتریان در یافتن کالاها، مرور بازخوردهای مشتریان و کمک به ثبت سفارش یاری برساند.
استفاده مصرفکننده هنوز در حال شکلگیری است. دادههای نوامبرِ Statista که CBS News به آن استناد کرده، نشان داد حدود یکچهارمِ آمریکاییهای 18 تا 39 سال گفتهاند از هوش مصنوعی برای تحقیق درباره محصولات یا خرید استفاده کردهاند.
ریسکها صرفاً نظری نیستند
یکی از نگرانیها این است که یک عاملِ هوش مصنوعی ممکن است دستورها را به شکلی دنبال کند که کاربر قصدش را نداشته است. CBS News به موردِ Sebastian Heyneman، بنیانگذار یک استارتاپ فناوری مستقر در سانفرانسیسکو، اشاره کرد که به یک عاملِ هوش مصنوعی دستور داد فرصتِ سخنرانی در مجمع جهانی اقتصاد در داووسِ سوئیس را تضمین کند. به گزارش این رسانه، عامل جایگاهی را بهدست آورد، اما با کارمزدی 30,000 دلاری که او توان پرداختش را نداشت.
Andrew Lee، بنیانگذار Tasklet ــ شرکتی که Heyneman از رباتش استفاده کرد ــ به CBS News گفت که پیامهای کاربریِ متعارض میتواند چنین مشکلاتی ایجاد کند. لی گفت عاملها از عهده انجام وظایفِ عادیِ خرید برمیآیند، اما هشدار داد که توانایی بهمعنای قابلیتِ اتکا نیست. او گفت: «کاربریِ مشخصِ خرید هنوز چیزِ خوبی برای استفاده از این سامانهها نیست.»
امنیت یکی دیگر از نقاطِ فشار است. Bretton Auerbach، بنیانگذار LocalMovers.com، به CBS News گفت که عاملان بد میتوانند با هدایتِ عاملِ هوش مصنوعی به یک سایتِ فیشینگِ شبیهِ واقعی، آن را فریب دهند تا اطلاعات شخصیِ مصرفکننده، از جمله جزئیات پرداخت، را تحویل دهد.
فعلاً پرسشِ عملی برای خریداران بیش از آنکه این باشد که آیا هوش مصنوعی میتواند در تصمیمهای خرید کمک کند، این است که چه میزان اختیار باید داشته باشد. تحقیقِ محصول، هشدارهای قیمتی و توصیهها ممکن است ریسکهایی متفاوت با دادنِ اجازه خرجکردنِ پول به یک عامل داشته باشند. تا زمانی که حفاظتهای قویتر عمومیت یابد، کارشناسان میگویند مصرفکنندگان باید پیش از تبدیل یک دستیارِ هوش مصنوعی به خریدارِ خودمختار با دقت بیندیشند.
نظرات (0)