به نظر می‌رسد ژن موهای قرمز مورد گزینش طبیعی قرار گرفته باشد

محققان دانشکده پزشکی هاروارد که ژنوم‌های باستانی را تحلیل کردند، واریانت‌های ژنی مرتبط با موهای قرمز را در میان صدها صفتی یافتند که به نظر می‌رسد طی ۱۰٬۰۰۰ سال مورد ترجیح قرار گرفته‌اند.

واریانت‌های ژنتیکی مرتبط با موهای قرمز به نظر می‌رسد که طی هزاران سال توسط انتخاب طبیعی ترجیح یافته‌اند، طبق مطالعه‌ای از دانشکده پزشکی هاروارد که نزدیک به ۱۶٬۰۰۰ ژنوم باستانی را تحلیل کرد.

این پژوهش که در نشریه Nature منتشر شد، DNAهای باستانی از اوراسیا غربی را که پوشش‌دهندهٔ حدود ۱۰٬۰۰۰ سال از تکامل انسان بود، بررسی کرد. پژوهشگران صدها واریانت ژنی را شناسایی کردند که به نظر می‌رسد فرکانس‌شان سریع‌تر از آن است که تصادف محض بتواند توضیح دهد، از جمله نشانگرهایی مرتبط با موهای قرمز.

این یافته به این معنا نیست که دانشمندان دلیلِ افزایشِ موهای قرمز در برخی جمعیت‌ها را روشن کرده‌اند. مطالعه به یک سیگنالِ گزینش اشاره می‌کند، نه یک علتِ قطعیِ پیشاتاریخ. پژوهشگران یادآور شدند که ارتباطِ یک صفت در زمان حال ممکن است توضیح‌دهندهٔ چراییِ گسترشِ آن در گذشته نباشد.

«شاید داشتن موهای قرمز ۴٬۰۰۰ سال پیش مفید بوده باشد، یا شاید همراه با یک صفتِ مهم‌تر به همراه آمده باشد»، نویسندگان نوشتند.

تیم پژوهشی از روش‌های محاسباتی جدیدتر استفاده کرد تا رانش ژنتیکی تصادفی را از چیزی که دانشمندان «گزینش جهت‌دار» می‌نامند تمییز دهد — فرایندی که در آن یک نسخه از یک ژن مزیت بقا یا تولیدمثلی فراهم می‌آورد و در یک جمعیت شایع‌تر می‌شود. پیش از این کار، دانشمندان تنها حدود ۲۱ مورد از چنین پدیده‌هایی را در تاریخ انسان شناسایی کرده بودند، از جمله تحمل لاکتوز، طبق گزارش. تحلیل جدید صدها مورد اضافه‌تر یافت.

Ali Akbari، نویسندهٔ اولِ مطالعه و دانشمند ارشد در آزمایشگاهِ ژنتیک‌دانِ David Reich از دانشکده پزشکی هاروارد، گفت که رکورد بزرگ‌ترِ DNA باستانی و روش‌های به‌روز شده به پژوهشگران اجازه می‌دهد تا گزینش را به‌طور مستقیم‌تر پیگیری کنند. «با این تکنیک‌های جدید و حجم زیادی از داده‌های ژنومی باستانی، اکنون می‌توانیم ببینیم که چگونه گزینش زیست‌شناسی را در زمان واقعی شکل داده است»، Akbari در یک اطلاعیهٔ مطبوعاتی گفت.

پژوهشگران تغییرِ گسترده‌ترِ تکاملی را به گذار از زیستِ شکارچی-گردآورنده به کشاورزی مرتبط دانستند، زمانی که رژیم غذایی، سکونتگاه‌ها و محیط‌های انسانی به‌طور قابل‌توجهی تغییر کرد. گزارش همچنین اشاره می‌کند که دانشمندان مدتی است سنتز ویتامین D را به‌عنوان عامل ممکن در افزایشِ صفاتِ روشن‌تر پوستی در اقلیم‌های شمالی در نظر گرفته‌اند.

دارندگان موهای قرمز هنوز سهم کمی از جمعیتِ جهانی را تشکیل می‌دهند. اهمیتِ این مطالعه باریک‌تر اما قابل‌توجه است: نشان می‌دهد موهای قرمز صرفاً یک بقای ژنتیکی تصادفی نبوده، بلکه بخشی از الگوی گسترده‌تری از سازگاریِ انسانی است که هنوز از روی DNA باستانی در حال بازسازی است.