مطالعه: نالوکسان رایگان ممکن است از بیشتر مرگ‌های ناشی از اوردوز در بریتیش کلمبیا جلوگیری کرده باشد

یک مطالعه در بریتیش کلمبیا برآورد می‌کند نالوکسان‌های قابل‌حمل رایگان مانع از بیشتر مرگ‌های احتمالی ناشی از اوپیوئیدها شده‌اند و هم‌زمان هم ارزش و هم محدودیت‌های راهکارهای کاهش آسیب را نشان می‌دهد.

به‌گفته محققان، نالوکسان قابل‌حمل رایگان در بریتیش کلمبیا بین ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ به‌طور تخمینی مانع ۷۶ تا ۸۰ درصد از مرگ‌های احتمالی ناشی از مسمومیت با اوپیوئیدها شده است؛ یافته‌ای که به گفته آنها مقیاس جان‌هایی را نشان می‌دهد که کار کاهش آسیب در جریان بحران داروهای سمی نجات داده است.

این برآورد که مبتنی بر مدل‌سازی و داده‌های استانی است، در حالی منتشر شد که بریتیش کلمبیا یک دهه از اعلام وضعیت اضطراری سلامت عمومی درباره داروهای سمی را تجربه می‌کند. مایک ارواین، نویسنده اصلی مطالعه و دانشمند ارشد در B.C. Centre for Disease Control، گفت این نتیجه بازتاب کار تیم‌هایی در سراسر استان است که دسترسی به نالوکسان را گسترش داده‌اند.

ارواین به CBC News گفت: “این عدد واقعا قابل توجهی است که باید به آن فکر کرد.” او افزود: “تصور اینکه اوضاع چه شکلی می‌شد اگر این‌ها در دسترس نبودند، ارزش فکر کردن ندارد.”

این نتایج همچنین محدودیت‌های واکنش‌های اضطراری صرف را برجسته می‌کند. B.C. Coroners Service طی دوره مطالعه 12,356 مرگ ناشی از بحران داروهای سمی را ثبت کرد؛ رقمی که ارواین گفت نشان می‌دهد برای پیشگیری از مسمومیت‌ها پیش از وقوع، هنوز کار بسیار بیشتری لازم است.

نالوکسان بینی و عضلانی از طریق برنامه Take Home Naloxone در سراسر بریتیش کلمبیا به‌صورت رایگان در دسترس است. اما ارواین گفت دسترسی به منابع کاهش آسیب در سراسر استان برابر نیست و محققان روی بازه ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ تمرکز کردند چون این دوره شامل تغییرات عمده در سمیّت عرضه داروی غیرقانونی و نیز تغییرات دوران پاندمی در دسترسی به خدمات بود.

محققان همچنین دریافتند اقدامات کاهش آسیب می‌تواند به‌طور چشمگیری خطر تبدیل شدن یک مسمومیت دارویی به مرگ را کاهش دهد. ارواین گفت حدود یک در هر ۱۰ رویداد مسمومیت دارویی به مرگ می‌انجامد، اما این نرخ هنگامی که مداخلاتی مانند نالوکسان یا محل‌های پیشگیری از اوردوز درگیر باشند، به یک در ۲۰ کاهش می‌یابد. گزارش برآورد کرد محل‌های پیشگیری از اوردوز و مصرف تحت نظارت در دوره مورد مطالعه حدود ۳۴۰ مرگ احتمالی را در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر که تزریق مواد داشتند، جلوگیری کرده‌اند.

الکسیس کراب‌تری، پزشک سلامت عمومی در BCCDC که برنامه Take Home Naloxone را اداره می‌کند، گفت نالوکسان همچنان ابزار مهمی برای ایمنی است زیرا می‌تواند توسط افرادی که مصرف‌کننده مواد نیستند و نیز کسانی که مصرف می‌کنند، حمل شود.

با این حال کراب‌تری گفت استان باید «پیش از نالوکسان» کار کند، از جمله تقویت سیستم‌های پیشگیری، درمان و بهبودی. او همچنین به آموزش برای جوانان و حمایت‌های مبتنی بر فرهنگ، از جمله درمان مبتنی بر زمین، اشاره کرد، با توجه به تأثیر نامتناسب بحران بر مردم بومی.

برنی پالی، دانشمندی از Canadian Institute for Substance Use Research، گفت کاهش مرگ‌ومیر میان افرادی که بی‌خانمان هستند نیز نیازمند توجه به مسکن، حمایت از آسیب‌های روانی و مشاوره است. او هشدار داد جابجایی می‌تواند مردم را از کمک دور کند و انزوا و استرس را تشدید کند.

پیام اصلی مطالعه واضح و تند است: نالوکسان بسیاری از مرگ‌ها را جلوگیری می‌کند، اما تلفات ادامه‌دار ناشی از داروهای سمی یعنی چالش بعدی بریتیش کلمبیا فقط پاسخ سریع‌تر به اوردوزها نیست، بلکه پیشگیری از وقوع بیش‌تر مسمومیت‌ها است.