کلاهبرداران چگونه با ایجاد ترس و جلب اعتماد قربانیان را به دام کلاهبرداری می‌اندازند

کلاهبرداری‌ها مدام تغییر می‌کنند، اما فشار احساسی پشت بسیاری از آنها به‌طرز قابل‌توجهی ثابت است: جلب اعتماد، برانگیختن ترس و جلوگیری از آنکه هدف آن‌قدر مکث کند که در مورد آنچه در جریان است سؤال کند.

این الگو در تورنتو بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است؛ Det. Dave Coffey از دفتر مرکزی رسیدگی به کلاهبرداری‌های سرویس پلیس می‌گوید پژوهشگران حدود 50 گزارش کلاهبرداری در روز دریافت می‌کنند. CBC گزارش داده ساکنان تورنتو تاکنون نزدیک به $224 میلیون خسارت کلاهبرداری گزارش کرده‌اند و بر اساس روند فعلی تا سال 2026 احتمالاً $560 میلیون از دست خواهند داد، بیش از $130 میلیون بیشتر از مجموع سال گذشته.

اندازه واقعی احتمالاً بزرگ‌تر از ارقام رسمی است. در سطح ملی، خسارت‌های گزارش‌شده به Canadian Anti-Fraud Centre در سال گذشته بیش از $704 میلیون بوده است، اما این مرکز برآورد می‌کند تنها پنج تا ده درصد از کلاهبرداری‌ها گزارش می‌شود. ارقام این مرکز همچنین شامل گزارش‌های پلیس از سرویس‌هایی مانند Toronto police یا Ontario Provincial Police نمی‌شود.

الگوی پشت شگرد

Coffey به نمونه‌ای از یک کلاهبرداری $20,000 گزارش‌شده به Toronto police اشاره کرد که نمونه‌ای معمولی است. ماجرا با تماسی به هنگام کار با یک قربانی آغاز شد از سوی شخصی که ادعا می‌کرد کارمند بانک است. تماس‌گیرنده نام قربانی، چهار رقم پایانی یک حساب و آدرس قربانی را می‌دانست.

Martina Dove، پژوهشگر و نویسندهٔ کتاب The Psychology of Fraud, Persuasion and Scam Techniques گفت این اطلاعات برای ایجاد اعتبار به‌سرعت به کار می‌رود. اگر تماس‌گیرنده در آغاز ظاهراً مشروع باشد، دریافت‌کنندهٔ تماس کمتر احتمال دارد به دنبال نشانه‌های هشدار باشد.

در پروندهٔ تورنتویی که Coffey توصیف کرد، تماس‌گیرنده سپس دربارهٔ تراکنش‌های مشکوک پرسید و پیشنهاد کرد دریافت‌کنندهٔ پول با پول‌شویی مرتبط است. ترس از متهم شدن تبدیل به اهرم شد. Dove گفت حالات احساسی قوی می‌تواند افراد را تکانشی‌تر کند و توانایی یادآوری اطلاعات یا تفکر نقادانه در همان لحظه را کاهش دهد.

گام بعدی، به گفتهٔ کارشناسان، جداسازی است. Coffey گفت قربانی برای چهار ساعت در تلفن نگاه داشته شد. Dove گفت کلاهبرداران اغلب سعی می‌کنند از تماس هدف با دوست، بررسی موضوع با یک مؤسسه یا صرفاً مکث او جلوگیری کنند. در این مورد، Coffey گفت قربانی در نهایت از حساب خودش، حساب مادرش و یک خط اعتباری مسکن پول برداشت کرد که مجموعاً $20,000 شد.

ساده‌ترین وقفه

Coffey و Dove هر دو گفتند پیشگیری از کلاهبرداری نمی‌تواند تنها بر حفظ کردن سناریوهای مشخص تکیه کند، زیرا داستان‌ها مدام تغییر می‌کنند. نشانهٔ پایدارتر هشدار، فوریت احساسی است — تماس، پیام یا درخواستی که ناگهان باعث می‌شود فرد احساس ترس، اضطراب، هیجان یا فشار برای اقدام کند.

Dove توصیه می‌کند برای موقعیت‌های پر فشار از پیش قوانین مشخصی تعیین کنید، مانند قطع تماس اگر کسی ادعا کند از بانک تماس گرفته و سپس تماس گرفتن مجدد با بانک از طریق شمارهٔ رسمی. Coffey همان توصیهٔ پایه را ارائه داد: تلفن را قطع کنید و به‌صورت مستقل با مؤسسه، پلیس یا سازمانی که تماس‌گیرنده ادعا می‌کند نمایندهٔ آن است تماس بگیرید.

Coffey گفت آن مکث ممکن است کلاهبرداری را به‌طور کامل متوقف نکند، اما کارشناسان استدلال می‌کنند که می‌تواند حرکت احساسی را که کلاهبرداران بر آن تکیه دارند بشکند، پیش از آنکه قربانی به تصمیمی برگشت‌ناپذیر مجبور شود.