مطالعه‌ای باکتری‌های دهانی در روده را با سرطان معده پیوند می‌دهد

یک مطالعه مستقر در چین نشان داد باکتری‌های دهانی در روده بیماران مبتلا به سرطان معده شایع‌ترند و به پیوند احتمالی دهان-روده در سرطان اشاره می‌کند که به پژوهش بیشتری نیاز دارد.

به گفته پژوهش جدیدی که به علاقه فزاینده به چگونگی تأثیر میکروبیوم بر خطر سرطان می‌افزاید، ممکن است باکتری‌های دهان به شیوه‌هایی به روده منتقل شوند که با سرطان معده ارتباط دارد.

این مطالعه که در Cell Reports Medicine منتشر شده است، نشان داد میکروب‌های دهانی در روده بیماران مبتلا به سرطان معده نسبت به بیماران مبتلا به گاستریت مزمن شایع‌تر است. این یافته‌ها به مسیر احتمالی دهان-روده در شکل‌گیری سرطان اشاره می‌کند، اما این مطالعه مقطعی بود؛ یعنی تنها می‌تواند یک ارتباط را نشان دهد و ثابت نمی‌کند که باکتری‌ها باعث سرطان شده‌اند.

پژوهشگران مستقر در چین از BGI Genomics، 404 نمونه از بیماران چینی مبتلا به سرطان معده و گاستریت مزمن را تحلیل کردند. آنها نمونه‌های میکروبیوم روده از مدفوع، و همچنین نمونه‌های میکروبیوم دهانی از بزاق و زبان را بررسی کردند.

پژوهشگران تفاوت‌هایی در میکروب‌های روده در میان بیماران مبتلا به سرطان معده گزارش کردند و 28 گونه روده‌ای را که متفاوت بودند شناسایی کردند. بیشتر آنها باکتری‌های دهانی بودند، از جمله Streptococcus، lactobacillus و دیگر باکتری‌های اسیدلاکتیک.

20 گونه دهان-روده در هر دو نمونه بزاق و مدفوع یافت شد و در روده بیماران مبتلا به سرطان معده شایع‌تر بود. مقایسه‌های ژنتیکی نشان داد باکتری‌های دهانی شباهت نزدیکی با باکتری‌های روده در همان فرد دارند، که نشان می‌دهد میکروب‌ها ممکن است از دهان به روده جابه‌جا شده باشند.

پژوهشگران گفتند نمونه‌های بزاق و مدفوع در نهایت می‌تواند به شناسایی الگوهای میکروبی مرتبط با سرطان معده کمک کند. با این حال، فعلاً به گفته آنها پیش از آنکه چنین آزمایشی در مراقبت روتین به کار رود، به کار بیشتری نیاز است.

دکتر Brian Slomovitz، مدیر انکولوژی زنان و هم‌رییس کمیته پژوهش سرطان در Mount Sinai Medical Center در Miami Beach, Florida، به Fox News Digital گفت این مطالعه با مدل «initiator-promoter»ِ شکل‌گیری سرطان سازگار است. او در این پژوهش دخیل نبود.

او گفت: «بسیار مهم است که برای داشتن میکروبیوم سالم در روده تلاش کنیم تا خطر التهاب و سرطان کاهش یابد.»

او گفت التهاب اغلب عامل آغازگر در سرطان‌های معده است، از جمله التهابی که با عفونت H. pylori مرتبط است. در آن مدل، سلول‌های آسیب‌دیده مخاط ممکن است شرایطی ایجاد کنند که در آن باکتری‌های تولیدکننده اسید لاکتیک بتوانند کلونیزه شوند؛ امری که می‌تواند توضیح دهد چرا برخی سرطان‌ها حتی پس از درمان H. pylori نیز ایجاد می‌شوند.

Slomovitz گفت این یافته‌ها می‌تواند به زمینه‌سازی برای پژوهش‌های تشخیص زودهنگام با استفاده از بزاق کمک کند، از جمله شناسایی در وضعیت‌های پیش‌سرطانی. اما او در برابر به‌کارگیری شتاب‌زده این نتایج هشدار داد: «با این حال، ما هنوز آماده وارد کردن این موضوع به عمل بالینی نیستیم.»

دکتر Marc Siegel، تحلیلگر ارشد پزشکی Fox News، همچنین اشاره کرد که آگاهی درباره نقش میکروبیوم روده در سلامت کلی رو به افزایش است، از جمله رابطه احتمالی آن با خطر سرطان.

پرسش بعدی برای پژوهشگران این است که آیا الگوی میکروبی تنها یک نشانگرِ بیماری است یا بخشی از فرایند زیستی که به شکل‌گیری سرطان معده کمک می‌کند. تا زمانی که این موضوع روشن‌تر نشود، این یافته‌ها بیش از آنکه مبنایی برای غربالگری یا تغییرات درمانی باشد، نشانه‌ای برای پژوهش‌های بیشتر باقی می‌ماند.