موضع وارش درباره استقلال Fed نگرانی‌ها درباره ترازنامه را برانگیخت

دیدگاه کوین وارش درباره استقلال Fed در میان مقام‌های سابق این پرسش را ایجاد کرده که آیا Treasury، خطوط سوآپ و سیاست ترازنامه می‌توانند بر اقدامات بانک مرکزی تأثیر بگذارند.

تلاش کوین وارش برای تعریف محدوده استقلال Federal Reserve باعث سردرگمی و نگرانی از سوی مقام‌های سابق بانک مرکزی شده است، به‌ویژه دربارۀ اینکه آیا Fed می‌تواند در بحران کنترل کامل بر ترازنامه خود را حفظ کند یا نه.

وارش، نامزد رئیس‌جمهور دونالد ترامپ برای رهبری بانک مرکزی، گفته است Fed هنگام تعیین سیاست پولی باید «کاملاً مستقل» باشد. اما او همچنین آمادگی خود را برای همکاری با کنگره و دولت ترامپ در «مسائل غیرپولی» نشان داده است؛ تمایزی که مقام‌های سابق به CNBC گفته‌اند سخت است آن را به‌روشنی بر برخی از مهم‌ترین ابزارهای Fed اعمال کرد.

این پرسش اهمیت دارد چون ترازنامه Fed، ابزارهای وام‌رسانی اضطراری و خطوط سوآپ ارزی بین‌المللی می‌توانند مرز بین سیاست پولی، ثبات مالی و دیپلماسی اقتصادی گسترده‌تر را مبهم کنند. در پاسخ‌های مکتوب پس از جلسه تأییدیه‌اش در 21 آوریل، وارش نوشت که مقامات Fed «در زمینه‌هایی که بر امور مالی بین‌المللی و دیگر مسائل تأثیر می‌گذارد، مستحق همان احترام ویژه نیستند.»

شش مقام سابق Fed که با CNBC گفت‌وگو کردند گفتند اظهارات وارش نامشخص یا گیج‌کننده بوده است. بعضی گفتند پیامدها ممکن است محدود باشد اگر تنها به تقسیم واضح‌تر بین نقش پولی Fed و اختیارات مالی Treasury منجر شود. دیگران هشدار دادند که تفسیر گسترده می‌تواند توانایی بانک مرکزی برای اقدام سریع هنگام قفل شدن بازارها را محدود کند.

وارش همچنین ایده یک «Fed/Treasury accord» جدید را مطرح کرده است که می‌تواند ترازنامه Fed را تنظیم کند، هرچند جزئیاتی درباره چگونگی کار چنین توافقی ارائه نداده است. جفری لکر، رئیس سابق Richmond Fed، گفت می‌تواند از توافقی حمایت کند که سیاست اعتباری را به Treasury واگذار کند و Fed را بر سیاست پولی متمرکز نگه دارد. اما او هشدار داد درباره یک احتمال دیگر: «یک توافق کمتر سازنده که به Treasury اجازه دهد از ترازنامه Fed برای دور زدن کنگره استفاده کند، رویه‌های بد را ادامه دهد و استقلال Fed را به خطر بیندازد.»

یک مقام ارشد سابق Fed که نخواست نامش فاش شود به CNBC گفت اگر موضع وارش تا «نتیجه منطقی» آن پیش رود، Fed ممکن است کنترل ترازنامه خود را از دست بدهد. وارش از اظهارنظر در این باره به CNBC خودداری کرد.

خطوط سوآپ بین‌المللی یکی از حوزه‌هایی است که این ابهام می‌تواند جنبه عملی پیدا کند. چنین ترتیباتی به Fed اجازه می‌دهد دلار به بانک‌های مرکزی خارجی ارائه دهد و در ازای آن معادل آن به ارز خارجی دریافت کند؛ ابزاری که در بحران‌های گذشته برای کاهش فشار در بازارهای دلاری جهانی استفاده شده است. CNBC گزارش داد که وزیر خزانه‌داری Scott Bessent اخیراً گفته چند کشور خلیج فارس، از جمله امارات متحده عربی، درخواست خطوط سوآپ کرده‌اند.

مقام‌های سابق به CNBC گفتند خطوط سوآپ را دست‌کم تا حدی می‌توان به‌عنوان سیاست پولی دید زیرا توسط Federal Open Market Committee تأیید می‌شوند و می‌توانند ترازنامه Fed را گسترش دهند. در طول بحران مالی، خطوط سوآپ به‌صورت موقت نزدیک به 600 میلیارد دلار به ترازنامه افزود، طبق داده‌های Haver Analytics که CNBC به آن ارجاع داد؛ در دوران همه‌گیری Covid-19 این رقم به اوج 450 میلیارد دلار رسید.

نگرانی گسترده‌تر این است که آیا یک توافق Treasury-Fed می‌تواند دارایی‌هایی که بانک مرکزی ممکن است بخرد را محدود کند، یا نیاز به تأیید Treasury برای اقداماتی که سنتاً توسط Fed اتخاذ می‌شد، ایجاد کند. اریک روزن‌گرن، رئیس سابق Boston Fed، به CNBC گفت که در یک بحران شدید، انعطاف‌پذیری Fed می‌تواند «فلج» شود اگر محدودیت‌های ترازنامه اقدام را به تأخیر بیندازد.

شاید وارش نیت نتیجه‌ای محدودتر داشته باشد: کنار گذاشتن وظایفی که آن‌ها را خارج از مأموریت اصلی Fed می‌داند تا تصمیمات نرخ بهره از سیاست‌زدگی مصون بماند. در جلسه نامزدی‌اش، این نکته را این‌طور مطرح کرد: «رؤسای‌جمهور نرخ‌های پایین‌تر می‌خواهند، اما استقلال Fed تا اختیار Fed.»

فعلاً مسئله محوری بدون پاسخ مانده است. وارش مرز بین اختیارات پولی و غیرپولی را به‌طور کامل توضیح نداده، و سناتورها، بازارها و مقام‌های سابق Fed را منتظر پاسخ‌های روشن‌تر گذاشته است اگر روند تأیید او پیش برود.